
Wprowadzenie do problemu / definicja luki
Rok 2025 domknął trend, który w cyberbezpieczeństwie narastał od lat: konsolidacja jako odpowiedź na złożoność środowisk (multi-cloud, OT/IoT, SaaS) i presję na „platformizację” (łączenie funkcji w większe, zintegrowane pakiety). SecurityWeek podsumował, iż osiem przejęć firm typu pure-play cybersecurity przekroczyło próg 1 mld USD, a łączna ujawniona wartość cyber-M&A ogłoszonych w 2025 r. przekroczyła 84 mld USD.
W praktyce „luką” nie jest tu błąd w kodzie, tylko luka kompetencyjno-produktowa: kupujący nie chcą już dokładać kolejnego punktowego narzędzia, tylko domknąć braki w pokryciu atak-surface, tożsamości i danych — szczególnie w realiach AI i automatyzacji działań ofensywnych/defensywnych.
W skrócie
- >420 transakcji cyber-M&A w 2025 r. (nieco więcej niż w 2024 r.).
- >84 mld USD – łączna ujawniona wartość cyber-M&A ogłoszonych w 2025 r.
- ~75 mld USD z tej kwoty to same transakcje >1 mld USD.
- Największe przykłady:
- Google → Wiz: 32 mld USD (cash), finalizacja oczekiwana w 2026 r.; DOJ miał zakończyć przegląd antymonopolowy w listopadzie 2025 r.
- ServiceNow → Armis: ok. 7,75 mld USD (cash), zamknięcie oczekiwane w 2. połowie 2026 r.
- Palo Alto Networks → Chronosphere: 3,35 mld USD.
Kontekst / historia / powiązania
Z perspektywy rynku 2025 wygląda jak rok „dwóch prędkości”:
- dużo transakcji średnich, które dokładane są do istniejących platform (SOC, exposure management, bezpieczeństwo danych),
- oraz kilka megadeali, które nadają kierunek całym segmentom (cloud security, identity, cyber exposure).
SecurityWeek wskazuje, iż osiem transakcji >1 mld USD to w większości zakupy „klocków platformowych”: cloud security (Wiz), identity security (CyberArk, Veza), cyber exposure/asset visibility (Armis), observability pod automatyzację i reakcję (Chronosphere), a także zarządzanie flotą urządzeń Apple i odporność danych (Jamf, Securiti AI).
Analiza techniczna / szczegóły „luki”
Poniżej osiem przejęć >1 mld USD zidentyfikowanych w podsumowaniu SecurityWeek (wartości wg publikacji):
- Google → Wiz (32 mld USD) – cloud security / CNAPP-owy ciężar gatunkowy, istotny w multi-cloud (deklaracja utrzymania dostępności produktów Wiz na głównych chmurach).
- Palo Alto Networks → CyberArk (25 mld USD) – wejście PANW w identity security (uprzywilejowane konta, kontrola tożsamości), szczególnie istotne przy rosnącej liczbie „tożsamości nieludzkich” (workloady, konta serwisowe, agenci AI).
- Palo Alto Networks → Chronosphere (3,35 mld USD) – observability jako paliwo dla automatyzacji wykrywania/diagnozy i reakcji (dane telemetryczne, pipeline’y) oraz integracja z Cortex AgentiX.
- ServiceNow → Armis (7,75 mld USD) – widoczność i klasyfikacja zasobów IT/OT/IoT + cyber exposure (pełna powierzchnia ataku).
- ServiceNow → Veza (raportowane 1 mld USD) – identity security i egzekwowanie dostępu „end-to-end” (aplikacje, dane, chmura, agenci AI) jako uzupełnienie portfolio risk/security ServiceNow.
- Francisco Partners → Jamf (2,2 mld USD) – bezpieczeństwo i zarządzanie urządzeniami Apple (endpoint, konfiguracja, zgodność), w formule private equity (zwykle: optymalizacja + wzrost kanałowy).
- Veeam → Securiti AI (1,725 mld USD) – DSPM + governance/ privacy + „AI trust” jako dobudowa do odporności i przenośności danych (resilience).
- Proofpoint → Hornetsecurity (1,8 mld USD) – Microsoft 365 security na Europę (dodany ARR ~200 mln USD wg SecurityWeek).
Technicznie wspólny mianownik to przesunięcie ciężaru z detekcji pojedynczych incydentów na kontrolę „przyczyn”: ekspozycji, tożsamości, uprawnień, jakości danych/telemetrii i konfiguracji w chmurze.
Praktyczne konsekwencje / ryzyko
Dla zespołów bezpieczeństwa konsolidacja oznacza jednocześnie korzyści i nowe ryzyka:
- Mniej integracji punkt-do-punktu (teoretycznie) – platformy mogą uprościć telemetrykę, korelację i automatyzację.
- Ryzyko „vendor lock-in” – po fuzji zmieniają się roadmapy, licencjonowanie, a czasem i priorytety produktowe (np. nacisk na jeden ekosystem chmurowy lub jeden „platformowy” model sprzedaży).
- Ryzyko przejściowe po przejęciu – migracje back-endów, scalanie tożsamości klientów (tenantów), zmiany API/connectorów, przebudowa polityk uprawnień; to wszystko bywa źródłem „okien podatności” procesowej.
- Regulacje i antymonopol – największe transakcje (np. Wiz) żyją długo i podlegają przeglądom, co wydłuża okres niepewności i utrudnia planowanie zakupowe na 12–18 miesięcy.
Rekomendacje operacyjne / co zrobić teraz
Jeśli zarządzasz bezpieczeństwem w organizacji, potraktuj rok 2025 jako sygnał do uporządkowania strategii zakupów i architektury:
- Zrób mapę zależności narzędzi (integracje, konektory, źródła logów, API, tożsamości serwisowe) i oceń, które elementy mogą się zmienić po przejęciach.
- Wymuś w umowach „change of control”: gwarancje wsparcia produktu, zasady migracji, eksport danych, okresy utrzymania funkcji/API oraz SLA dla integracji.
- Planuj architekturę pod „identity-first”: segmentacja dostępu, PAM, kontrola tożsamości nieludzkich, przeglądy uprawnień — bo tożsamość stała się główną osią największych transakcji.
- Urealnij „telemetrykę pod automatyzację”: jeżeli inwestujesz w agentową reakcję (SOAR/agentic), zadbaj o jakość danych (metadane, kontekst, tagging), bo to ona decyduje o skuteczności automatyzacji (wątek szczególnie widoczny przy zakupie Chronosphere).
- Przygotuj plan B dla kluczowych komponentów (CNAPP/DSPM/SSE/IdP): procedury migracji, alternatywy i testy eksportu danych konfiguracyjnych.
Różnice / porównania z innymi przypadkami
Najważniejsza różnica 2025 vs poprzednie lata to koncentracja wartości: SecurityWeek podaje, iż transakcje >1 mld USD „robią” prawie całą wartość rynku M&A (ok. 75 mld z 84 mld USD).
W praktyce oznacza to, iż rynek nie tyle „kupował wszystko”, co kupował bardzo konkretnie: komponenty dające przewagę platformową (cloud posture, identity, exposure/asset visibility, data security posture, observability). To podobny mechanizm jak w innych branżach software: wygrywają ci, którzy mają „system operacyjny” dla bezpieczeństwa, a nie pojedyncze moduły.
Podsumowanie / najważniejsze wnioski
- 2025 był rokiem, w którym cyber-M&A przestało być „dodatkiem do strategii” i stało się głównym narzędziem budowy platform.
- Największe przejęcia pokazują, gdzie jest dziś środek ciężkości obrony: multi-cloud, tożsamość, pełna widoczność zasobów oraz bezpieczeństwo danych.
- Dla organizacji najważniejsze jest ograniczanie ryzyka konsolidacji: kontrakty, przenaszalność danych, plany migracji, kontrola integracji i „identity-first” governance.
Źródła / bibliografia
- SecurityWeek – zestawienie 8 przejęć >1 mld USD i łącznych statystyk cyber-M&A w 2025 r. (SecurityWeek)
- Google (oficjalny komunikat) – umowa przejęcia Wiz za 32 mld USD. (blog.google)
- Reuters – informacja o zakończeniu przeglądu DOJ dot. transakcji Google–Wiz. (Reuters)
- ServiceNow (oficjalny komunikat) – przejęcie Armis za ok. 7,75 mld USD i harmonogram zamknięcia. (ServiceNow Newsroom)
- Reuters – przejęcie Chronosphere przez Palo Alto Networks za 3,35 mld USD. (Reuters)




