Celny cios w rosyjskie lotnictwo. Słynna rakieta zniszczyła kilka samolotów Su-34

Su-34 w liczbie sześciu sztuk zniszczyli Ukraińcy w ataku rakietowym na rosyjskie lotnisko. Samoloty te stanowią podstawę rosyjskiego lotnictwa szturmowego.

Su-34 to rosyjski nowoczesny samolot szturmowy wyposażony w zaawansowane systemy i awionikę. Stanowi on trzon rosyjskiego lotnictwa szturmowego. Bomby szybujące zrzucane przez Su-34 zadają Ukraińcom dotkliwe straty. Co więcej to właśnie te samoloty sieją terror zrzucając bomby na bloki mieszkalne w ukraińskich miastach i zabijając setki cywilów.

Su-34 stały się jednak tym razem ofiarą ataku odwetowego ze strony ukraińskich sił zbrojnych.

Ukraińska Marynarka Wojenna twierdzi, iż zniszczyła 6 rosyjskich samolotów myśliwsko – bombowych Suchoj Su-34M w wyniku uderzenia rakietą manewrującą Neptun na rosyjskie lotnisko w Borisoglebsku, w obwodzie woroneskim. jeżeli zostanie to potwierdzone, byłby to największy pojedynczy straty tego typu od początku wojny – poinformował Jimmy Rushton, analityk wojskowości i dziennikarz serwisu Kiyv Independent.

Ukraiński pocisk manewrujący Neptun to jedna z najważniejszych konstrukcji rodzimego przemysłu zbrojeniowego Ukrainy. Został opracowany przez kijowskie biuro konstrukcyjne Łucz jako broń przeznaczona przede wszystkim do zwalczania okrętów nawodnych. Jego skuteczność pokazał kwiecień 2022 r., kiedy dwa pociski Neptun trafiły w rosyjski krążownik rakietowy Moskwa, flagową jednostkę Floty Czarnomorskiej. Uszkodzony okręt zatonął podczas holowania. Był to jeden z najbardziej spektakularnych sukcesów ukraińskiej armii w początkowym okresie pełnoskalowej rosyjskiej inwazji.

Neptun jest napędzany silnikiem turboodrzutowym, leci na niewielkiej wysokości nad powierzchnią wody i wykorzystuje układ naprowadzania umożliwiający precyzyjne atakowanie celów morskich.

Ukraińcy nie poprzestali jednak na pierwotnej wersji pocisku. Rozwijana konstrukcja, określana jako Neptun w wersji do zwalczania celów naziemnych, pozwala wykorzystywać tę broń również do atakowania obiektów położonych w głębi terytorium przeciwnika.

Oznacza to możliwość rażenia między innymi obiektów infrastruktury wojskowej i przemysłowej, a także innych celów o znaczeniu strategicznym. Rozszerzenie zastosowań Neptuna pokazuje, jak Ukraina dostosowuje własne uzbrojenie do realiów wojny z Rosją, zwiększając możliwości rażenia przeciwnika bez polegania wyłącznie na dostawach zagranicznych systemów rakietowych.

Su-34 nowoczesny samolot szturmowy

Rosyjski Su-34 to dwusilnikowy samolot bombowo-myśliwski, przeznaczony przede wszystkim do atakowania celów naziemnych i nawodnych. Maszyna powstała na bazie konstrukcji Su-27, ale otrzymała znacznie przebudowany kadłub i kabinę przystosowaną do długotrwałych lotów bojowych. Załoga składa się z dwóch osób — pilota oraz nawigatora-operatora uzbrojenia — siedzących obok siebie w opancerzonej kabinie. Samolot ma około 23,3 m długości, a rozpiętość jego skrzydeł wynosi około 14,7 m.

Napęd zapewniają dwa silniki turboodrzutowe z dopalaniem, pozwalające osiągnąć prędkość maksymalną około 1900 km/h na dużej wysokości. Su-34 wszedł do służby w rosyjskich siłach powietrznych w 2014 r. i jest jednym z podstawowych samolotów uderzeniowych wykorzystywanych przez Rosję w wojnie przeciwko Ukrainie.

Su-34 może przenosić do około 8–8,5 t uzbrojenia, w tym bomby kierowane i niekierowane oraz pociski rakietowe powietrze–ziemia i powietrze–powietrze. Dzięki temu wykonuje zarówno ataki na umocnienia, pozycje wojsk i infrastrukturę, jak i zadania związane z samoobroną przed innymi samolotami. Istotnym elementem wyposażenia jest rozbudowana awionika, obejmująca systemy nawigacyjne i radarowe, które wspierają załogę w wykrywaniu celów oraz prowadzeniu działań w różnych warunkach pogodowych.

Producent podaje zasięg przebazowania wynoszący około 4250 km, jednak rzeczywisty promień działania w misji bojowej jest znacznie mniejszy i zależy między innymi od obciążenia uzbrojeniem, ilości paliwa oraz profilu lotu. W trakcie wojny z Ukrainą Su-34 jest wykorzystywany między innymi do zrzucania bomb szybujących z zestawami korygującymi, co pozwala rosyjskim samolotom atakować cele z pewnej odległości od ukraińskich systemów obrony przeciwlotniczej.