Wprowadzenie do problemu / definicja luki
Moxa opublikowała 31 grudnia 2025 advisory MPSA-257331 dotyczący podatności CVE-2025-15017 w wybranych rodzinach serial device servers (NPort). Problem polega na tym, iż na interfejsie UART pozostawiono aktywny kod debugowania (CWE-489). W praktyce oznacza to, iż atakujący z fizycznym dostępem do urządzenia może podłączyć się do UART i bez uwierzytelniania uzyskać dostęp do wewnętrznych funkcji debug/serwisowych, co pozwala wykonywać uprzywilejowane operacje i wpływać na poufność, integralność oraz dostępność urządzenia.
W skrócie
- CVE: CVE-2025-15017 (CNA: Moxa).
- Typ: CWE-489 Active Debug Code – debug pozostawiony w produkcie.
- Wektor ataku: fizyczny (AV:P) – atak nie jest zdalny.
- Ocena: CVSS 4.0 = 7.0 (High) wg Moxa; wektor: AV:P/AC:L/AT:N/PR:N/UI:N/VC:H/VI:H/VA:H/SC:N/SI:N/SA:N.
- Dotknięte serie: NPort 5000AI-M12, 5100/5100A, 5200/5200A, 5400, 5600/5600-DT, IA5000/IA5000A, IA5000-G2; wg Moxa: firmware – wszystkie wersje.
- Co robić: priorytetem jest kontrola dostępu fizycznego i twarde „hardening” środowiska OT (segmentacja, ACL, brak ekspozycji do Internetu, monitoring).
Kontekst / historia / powiązania
W systemach wbudowanych i OT debugowanie sprzętowe (UART/JTAG, tryby serwisowe) jest standardową częścią procesu produkcyjnego i serwisowania. Problem zaczyna się wtedy, gdy „nieprodukcyjne” interfejsy lub funkcje debug zostają niezamierzenie aktywne w wersji produkcyjnej. MITRE klasyfikuje to jako CWE-489: Active Debug Code – potencjalnie prowadzi to do nieautoryzowanych punktów wejścia, wycieku informacji, a w skrajnych przypadkach przejęcia kontroli.
W advisory Moxa wprost wiąże ten przypadek z CAPEC-121 (Exploit Non-Production Interfaces) – czyli nadużyciem interfejsów testowych/serwisowych, które nie powinny być dostępne w produkcji.
Analiza techniczna / szczegóły luki
Co dokładnie jest podatne?
Według Moxa podatność wynika z faktu, iż na UART pozostaje aktywna funkcjonalność debug. Atakujący z fizycznym dostępem może:
- podłączyć się do UART (zwykle przez piny/port serwisowy na płytce),
- uzyskać dostęp do wewnętrznego debugowania bez uwierzytelniania, bez interakcji użytkownika i bez specjalnych warunków wykonania,
- wykonywać działania o wysokim wpływie na C/I/A urządzenia (uprzywilejowane operacje, dostęp do zasobów systemowych).
Dlaczego CVSS „High”, skoro atak jest fizyczny?
To klasyczny przypadek, gdzie barierą jest dostęp (AV:P), ale gdy już on istnieje, reszta jest „łatwa”: niska złożoność (AC:L), brak uprawnień (PR:N), brak interakcji (UI:N) oraz wysoki wpływ na poufność/integralność/dostępność urządzenia. Moxa ocenia to na CVSS 4.0 7.0 (High).
Ważne ograniczenie z perspektywy „blast radius”
Moxa zaznacza, iż nie zidentyfikowano wpływu na systemy zewnętrzne lub zależne (czyli sama podatność dotyczy urządzenia, a nie np. zdalnych usług w sieci).
W praktyce jednak kompromitacja urządzenia OT bywa punktem zaczepienia (np. do sabotażu komunikacji szeregowej lub modyfikacji ustawień), więc warto analizować ją w kontekście całej architektury.
Praktyczne konsekwencje / ryzyko
Jeśli NPort pracuje w środowisku, gdzie ktoś może fizycznie podejść do szafy/panelu/urządzenia, potencjalne skutki obejmują m.in.:
- przejęcie dostępu serwisowego i wykonanie uprzywilejowanych komend,
- modyfikację konfiguracji (np. parametry połączeń, tryby pracy, ustawienia sieciowe),
- pozyskanie wrażliwych danych z urządzenia (konfiguracje, elementy diagnostyczne, potencjalnie artefakty pomocne do dalszych działań),
- utrzymanie dostępu / sabotaż dostępności (DoS lokalny), zależnie od tego, co dokładnie udostępnia debug.
CERT-FR (ANSSI) ujął tę klasę problemów w kontekście ryzyk takich jak naruszenie poufności/integralności oraz eskalacja uprawnień (w ramach urządzeń NPort objętych ich komunikatem zbiorczym).
Rekomendacje operacyjne / co zrobić teraz
Ponieważ Moxa w sekcji „Solutions” wskazuje w praktyce na mitigacje (a w tabeli widnieje „Firmware all versions” dla wskazanych serii), najważniejsze są działania organizacyjno-techniczne, a nie „szybki patch”.
1) Ogranicz i audytuj dostęp fizyczny (priorytet)
- Zamknij urządzenia w zamykanych szafach (kontrola kluczy, rejestr wejść).
- Zastosuj plomby / tamper-evident seals i procedury inspekcji.
- Rozważ monitoring (CCTV) i czujniki otwarcia drzwi szaf w newralgicznych lokalizacjach.
- Zweryfikuj procesy serwisowe: kto i kiedy ma prawo do „dotykania” urządzeń.
2) Zmniejsz ekspozycję sieciową (defense-in-depth)
Moxa rekomenduje m.in.:
- segmentację sieci OT (VLAN lub separacja fizyczna),
- ACL/firewall ograniczające komunikację do zaufanych adresów,
- nie wystawianie urządzeń do Internetu,
- wyłączanie nieużywanych usług/portów,
- bezpieczny zdalny dostęp (VPN/SSH), silne uwierzytelnianie, zasada najmniejszych uprawnień,
- monitoring anomalii oraz logowanie i przegląd zdarzeń,
- regularne przeglądy konfiguracji i oceny bezpieczeństwa.
3) Działania „incident-ready”
- Dodaj do runbooków IR krok: kontrola śladów manipulacji fizycznej (szafy, plomby, stan urządzeń).
- Ustal baseline konfiguracji NPort (np. eksport/backup), żeby móc wykryć „ciche” zmiany.
- Jeśli urządzenia są w miejscach publicznie dostępnych (hale, węzły, szafy na zewnątrz) – potraktuj je jak zasób podwyższonego ryzyka.
Różnice / porównania z innymi przypadkami
- To nie jest typowa podatność zdalna. W przeciwieństwie do RCE przez web panel, Telnet czy usługi sieciowe, tu wymagany jest kontakt fizyczny (AV:P).
- Za to skutki lokalnie mogą być „pełne”. Aktywny debug (CWE-489) często omija standardowe mechanizmy bezpieczeństwa, bo powstał do testów/serwisu.
- Model zagrożeń jest inny: większe znaczenie ma insider threat, dostęp podwykonawców, serwis, a także scenariusze sabotażu/supply chain lub ataków „na miejscu” w rozproszonych instalacjach.
Podsumowanie / najważniejsze wnioski
CVE-2025-15017 to przykład ryzyka, które w OT bywa niedoszacowane: debug/serwis zostawiony w produkcji. Atak nie jest zdalny, ale jeżeli ktoś zdobędzie fizyczny dostęp do urządzeń NPort, może bez uwierzytelniania wejść w funkcje debug i wykonać uprzywilejowane operacje. Najważniejsze jest więc potraktowanie tej podatności jako impulsu do podniesienia standardu bezpieczeństwa fizycznego oraz wdrożenia „defense-in-depth” w sieci OT: segmentacji, ograniczeń komunikacji, braku ekspozycji do Internetu i monitoringu.
Źródła / bibliografia
- Moxa – MPSA-257331: CVE-2025-15017 Active Debug Code Vulnerability in Serial Device Servers (31.12.2025). (Moxa)
- NIST NVD – CVE-2025-15017 (publikacja/aktualizacja: 31.12.2025; CVSS v4 od CNA Moxa). (NVD)
- CERT-FR (ANSSI) – CERTFR-2025-AVI-1142: Multiples vulnérabilités dans Moxa NPort (31.12.2025). (cert.ssi.gouv.fr)
- MITRE CWE – CWE-489: Active Debug Code. (CWE)
