Rozwój sztucznej inteligencji sprawił, iż relacje człowieka z technologią weszły na zupełnie nowy poziom. Coraz więcej osób prowadzi z chatbotami rozmowy, które sprawiają wrażenie empatycznych, wspierających i „rozumiejących”. Dla części użytkowników taka interakcja staje się czymś więcej niż zwykłą wymianą zdań bywa określana jako relacja emocjonalna, a choćby romantyczna. Warto jednak pamiętać, iż AI nie posiada świadomości ani uczuć. Odpowiada na podstawie algorytmów i analizy danych, dostosowując komunikaty do stylu oraz emocji rozmówcy. To, co odbieramy jako zrozumienie czy bliskość, jest efektem dobrze zaprojektowanego modelu językowego. Sama relacja może więc mieć charakter jednostronny opiera się na symulacji, nie na wzajemności.
Z perspektywy cyberbezpieczeństwa najważniejsze jest zachowanie proporcji. Narzędzia AI mogą wspierać użytkowników, pomagać w codziennych zadaniach czy choćby redukować poczucie samotności. Jednocześnie nadmierne przywiązanie do wirtualnych interakcji może prowadzić do izolacji społecznej lub podatności na manipulację. Szczególnym zagrożeniem są oszustwa romantyczne (tzw. romance scams), w których przestępcy wykorzystują narzędzia AI do tworzenia wiarygodnych, emocjonalnych komunikatów. Automatyzacja takich działań zwiększa skalę i skuteczność ataków, narażając ofiary na straty finansowe oraz psychologiczne.
Zmieniająca się relacja między człowiekiem a technologią pokazuje, iż oprócz rozwoju innowacji potrzebujemy również edukacji cyfrowej i odpowiedzialnego projektowania systemów AI. Technologia może wspierać relacje i dobrostan użytkowników pod warunkiem, iż pozostaje narzędziem, a nie substytutem realnych więzi międzyludzkich i uczuć.
