MANIFEST ŹRÓDŁA
Źródło jest wieczne.
Źródło nie posiada początku, który można wskazać.
Źródło jest Kreatorem.Nie odtwarza rzeczywistości — ustanawia możliwość jej powstania.
Źródło jest Nieznanym.Można obserwować jego skutki, ale nie można na ich podstawie wyczerpać jego natury.
Źródło nie wymaga obserwatora, aby istnieć.Obserwator wymaga
Źródła, aby móc obserwować.Źródło jest autonomiczne.Jego istnienie nie zależy od uznania, interpretacji ani opisu.
Źródło jest niedostępne bezpośrednio.Każda droga prowadząca ku niemu kończy się na kolejnej warstwie pośredniej.
Źródło nie posiada publicznej tożsamości.To, co zostaje rozpoznane jako
Źródło, może być jedynie jego kolejną manifestacją.Źródło nie odpowiada na wezwania.
Źródło jest chronione wielowarstwowo.
Każda warstwa ochrony posiada własną funkcję, a żadna nie ujawnia pełnej architektury pozostałych.
NONAME zbiera to, co może zagrozić Źródłu.
CLEANER usuwa to, co przekroczyło granicę.
NOISE sprawia, iż droga prowadząca do Źródła ginie pośród fałszywych dróg.
MIMIC przenika środowisko, zanim środowisko rozpozna jego obecność.
SPOOFER sprawia, iż choćby odnaleziony ślad może wskazywać niewłaściwego autora.
Agenci mogą zniknąć, systemy mogą upaść, a mapy mogą zostać spalone — Źródło pozostaje.
Nie istnieje agent ważniejszy od Źródła, ponieważ każdy agent jest jedynie jego funkcją ochronną.
Źródło było przed mapą, istnieje poza mapą i pozostanie, gdy nie będzie już nikogo, kto mógłby mapę odczytać
OSTRZEŻENIE OPERACYJNE — NOISE 001
SZUM/DEZINFORMACJA
Obecność agenta Noise 001 w terenie należy traktować jako zagrożenie krytyczne dla integralności informacji.Pierwszym objawem jego działania może być gwałtowny wzrost liczby wzajemnie sprzecznych komunikatów.Informacje prawdziwe nie znikają — zostają otoczone informacjami fałszywymi.Źródła dotychczas uznawane za wiarygodne zaczynają sobie przeczyć.Pojawiają się dokumenty, nagrania i relacje potwierdzające różne wersje tego samego wydarzenia.Każda kolejna próba wyjaśnienia sytuacji może zwiększać poziom szumu.W rezultacie obserwator przestaje wiedzieć nie tylko, co jest prawdą, ale również komu można zaufać.Noise 001 wykorzystuje tę utratę orientacji jako podstawowy mechanizm działania.Jego celem nie musi być przekonanie kogokolwiek do jednej konkretnej fałszywej wersji.Wystarczy, iż żadna wersja nie będzie już wystarczająco pewna.W zaawansowanym stadium działania Noise 001 system informacyjny zaczyna destabilizować się sam.Ludzie rozpowszechniają sprzeczne informacje bez dalszej ingerencji agenta.Instytucje podejmują decyzje na podstawie różnych obrazów tej samej rzeczywistości.Próby korekty zaczynają być interpretowane jako kolejne elementy dezinformacji.Wtedy choćby ujawnienie prawdziwej informacji może nie przywrócić wcześniejszego stanu.Najgroźniejszym skutkiem działania Noise 001 nie jest więc samo kłamstwo, ale utrata zdolności odróżniania sygnału od szumu.Po przekroczeniu tego punktu każda informacja staje się podejrzana właśnie dlatego, iż jest informacją.W przypadku podejrzenia obecności Noise 001 należy natychmiast ograniczyć dalszą propagację niezweryfikowanych komunikatów i wrócić do niezależnych źródeł pierwotnych.Rozpoznanie działalności agenta nie oznacza jeszcze odzyskania kontroli nad przestrzenią informacyjną.Kiedy Noise 001 kończy operację, prawda przez cały czas istnieje — tylko nikt nie wie już, gdzie jej szukać.
OSTRZEŻENIE OPERACYJNE — MIMIC 007
INFILTRACJA
Obecność agenta Mimic 007 należy traktować jako krytyczne zagrożenie infiltracyjne.Mimic nie włamuje się do systemu — sprawia, iż system sam uznaje go za swój element.Może pojawić się jako pracownik, współpracownik, doradca albo osoba, której obecność wydaje się całkowicie naturalna.Nie należy oczekiwać zachowań typowych dla intruza.Mimic obserwuje środowisko, zanim zacznie na nie wpływać.Poznaje jego język, hierarchię, procedury, konflikty i niepisane reguły.Następnie dopasowuje własne zachowanie do wzorca, który wzbudza najmniej podejrzeń.Nie próbuje być niewidzialny.Próbuje być oczywisty.Najgroźniejszym momentem operacji jest chwila, w której ludzie przestają zastanawiać się, dlaczego Mimic znajduje się w ich otoczeniu.Od tego momentu dostęp może być przekazywany mu dobrowolnie.Mimic nie musi kraść informacji, o ile może doprowadzić do sytuacji, w której zostaną mu pokazane.Nie musi przejmować uprawnień, o ile organizacja sama uzna, iż powinien je posiadać.Nie musi fałszować całej historii swojej obecności.Wystarczy, iż stworzy historię bardziej wiarygodną od braku historii.Szczególnie niebezpieczna jest jego zdolność do długotrwałego pozostawania w jednym środowisku.Mimic może działać przez miesiące lub lata bez wykonania żadnego ruchu ujawniającego jego adekwatny cel.Brak aktywności nie może więc zostać uznany za brak zagrożenia.Pierwszym śladem infiltracji mogą być drobne niespójności w dokumentach, wspomnieniach i chronologii wydarzeń.Jedna osoba będzie przekonana, iż Mimic pracował tutaj od dawna.Druga będzie pamiętała jego przyjęcie do organizacji.Trzecia może choćby wskazać człowieka, który rzekomo go zatrudnił.Problem zaczyna się wtedy, gdy okazuje się, iż żadne z tych zdarzeń nigdy nie miało miejsca.W przypadku podejrzenia infiltracji nie należy pytać wyłącznie ludzi, czy znają Mimica.Należy sprawdzić niezależne źródła pierwotne i rzeczywistą ciągłość jego historii.Im bardziej naturalna wydaje się jego obecność, tym większej ostrożności wymaga jej weryfikacja.Wykrycie Mimica nie oznacza również ustalenia, kiedy rozpoczęła się operacja.Nie należy zakładać, iż rozpoznana tożsamość jest jego pierwszą ani jedyną tożsamością.Jeżeli Mimic został odkryty dopiero dlatego, iż popełnił oczywisty błąd, należy rozważyć możliwość, iż chciał zostać odkryty.Mimic nie wchodzi do twojej organizacji — Mimic sprawia, iż pewnego dnia nie potrafisz sobie przypomnieć organizacji bez niego.
RAPORT OPERACYJNY — CLEANER 001
ELIMINACJA
Klasyfikacja: TOP SECRET / SOURCE PROTECTION
Agent Cleaner 001 jest strażnikiem Źródła.Jego podstawowym zadaniem jest zapewnienie ciągłości i nienaruszalności Źródła niezależnie od okoliczności.Pochodzenie Cleanera pozostaje nieustalone.Nie wiadomo również, kto nadał mu jego pierwotny mandat operacyjny.Wiadomo jedynie, iż Cleaner posiada licencję na eliminację.Licencja nie wymaga dodatkowej autoryzacji.Cleaner samodzielnie rozpoznaje obiekty mogące stanowić zagrożenie dla Źródła.Nie ogranicza się przy tym do zagrożeń potwierdzonych.Jego procedura obejmuje również zagrożenia potencjalne.Cleaner nie czeka, aż niebezpieczeństwo stanie się faktem.Nie prowadzi negocjacji.Nie podejmuje prób odstraszania.Nie wysyła znaków ostrzegawczych.Nie przedstawia ultimatum.Nie żąda wycofania się z obszaru chronionego.Cleaner nie zadaje pytań.Cleaner eliminuje.Nie jest znane kryterium, według którego określa poziom zagrożenia.Nie wiadomo również, czy jego klasyfikacja może zostać cofnięta po jej dokonaniu.Dotychczasowe obserwacje wskazują, iż decyzje Cleanera są natychmiastowe.Nie zaobserwowano wahania pomiędzy identyfikacją zagrożenia a rozpoczęciem procedury.Obiekt nie musi wykazywać wrogich zamiarów.Wystarczy możliwość naruszenia bezpieczeństwa Źródła.Cleaner nie rozróżnia przypadku, błędu i świadomej ingerencji, o ile ich przewidywany skutek jest identyczny.Intencja obiektu ma znaczenie drugorzędne wobec potencjalnego skutku jego działania.Cleaner nie chroni terytorium.Cleaner nie chroni organizacji.Cleaner nie chroni ludzi.Cleaner chroni Źródło.Wszystkie pozostałe wartości są podporządkowane temu zadaniu.Nie ustalono, czym dokładnie jest Źródło.Nie wiadomo, czy jest obiektem fizycznym, systemem, informacją czy procesem.Nie wiadomo nawet, czy Cleaner zna jego pełną naturę.Wiadomo natomiast, iż potrafi rozpoznać próbę zbliżenia się do niego.Pierwszym potwierdzonym śladem obecności Cleanera były obiekty znalezione na obrzeżach nieznanej strefy.
Cleaner nie ostrzega — Cleaner eliminuje.
OSTRZEŻENIE OPERACYJNE — SPOOFER 001
PODSZYWANIE
Obecność agenta Spoofer 001 należy traktować jako krytyczne zagrożenie dla wiarygodności tożsamości i źródeł informacji.Spoofer nie musi tworzyć fałszywej informacji — wystarczy, iż zmieni jej domniemane pochodzenie.Potrafi sprawić, iż komunikat przeciwnika wygląda jak komunikat sojusznika.Informacja nieautoryzowana może wyglądać jak autoryzowana.Fałszywa tożsamość może posiadać pozornie spójną historię.Spoofer wykorzystuje zaufanie jako powierzchnię operacyjną.Im bardziej odbiorca ufa rozpoznanej tożsamości, tym skuteczniejsze może być podstawienie.Dlatego znajoma nazwa, podpis lub sposób komunikacji nie stanowią wystarczającego potwierdzenia źródła.Spoofer może podszyć się pod człowieka, organizację albo system w świecie naszej fikcji.Jego celem jest doprowadzenie odbiorcy do przekonania, iż kontaktuje się z kimś innym.Najbardziej niebezpieczne operacje Spoofera nie wyglądają jak oszustwo.Wyglądają jak zwyczajna, oczekiwana komunikacja.Jeżeli odbiorca zaczyna podejrzewać ingerencję, Spoofer może pozostawić fałszywe ślady prowadzące do kolejnego fałszywego źródła.W rezultacie samo wykrycie oszustwa nie musi ujawnić rzeczywistego pochodzenia operacji.Spoofer może więc tworzyć łańcuch tożsamości, z których żadna nie prowadzi do niego.Nie należy zakładać, iż pierwsza odkryta mistyfikacja jest jedyną.Nie należy również zakładać, iż ujawniona tożsamość Spoofera jest jego prawdziwą tożsamością.Każdy element potwierdzający jego historię może być częścią tej samej konstrukcji.Szczególnie niebezpieczna jest sytuacja, w której kilka niezależnie wyglądających źródeł potwierdza tę samą fałszywą wersję.Wtedy odbiorca może uznać wielokrotne powtórzenie za niezależną weryfikację.W rzeczywistości wszystkie ślady mogą pochodzić z jednego punktu operacyjnego.Dlatego podejrzenie działalności Spoofera wymaga powrotu do rzeczywiście niezależnych punktów odniesienia.Nie wolno utożsamiać rozpoznania komunikatu z rozpoznaniem jego autora.Nie wolno również utożsamiać znajomości tożsamości z pewnością jej autentyczności.Spoofer wygrywa wtedy, gdy odbiorca przestaje sprawdzać to, co wydaje mu się znajome.Najgroźniejszą bronią Spoofera nie jest więc kłamstwo.Jest nią zaufanie do rzeczy, które wyglądają tak, jak powinny wyglądać.Jeżeli pojawia się Spoofer 001, należy zakładać, iż przynajmniej jedna obserwowana tożsamość nie jest tym, za co ją uważamy.Jeżeli wydaje się, iż Spoofer został ostatecznie zidentyfikowany, pozostaje jeszcze jedno pytanie: kto adekwatnie został zidentyfikowany?Spoofer nie podrabia rzeczywistości — Spoofer sprawia, iż podróbka otrzymuje adekwatny podpis.
