Robot dostał najbrudniejszą pracę. Sprzątał obornik i ładował go do przyczepy

konto.spidersweb.pl 14 godzin temu

Maszyna sama rozpoznaje obornik, planuje trasę i wykonuje pracę. Nowa technologia Physical AI przeszła test w prawdziwym gospodarstwie.

Sprzątanie obornika raczej nie znajduje się na liście wymarzonych zawodów. To ciężka, nieprzyjemna praca, którą w gospodarstwach trzeba wykonywać regularnie, niezależnie od pogody czy dostępności pracowników. Koreańczycy postanowili sprawdzić, czy można całkowicie oddać ją maszynie.

Doosan Bobcat wspólnie z firmą Maum.AI wysłał do prawdziwej obory autonomiczną ładowarkę. Robot sam rozpoznawał zabrudzone miejsca, zbierał obornik i transportował go do przyczepy. Wszystko bez operatora za kierownicą, a jego pracę obserwowali inżynierowie oddaleni od gospodarstwa o kilkadziesiąt kilometrów.

Ładowarka wjechała do obory. Za kierownicą nie siedział nikt

Pokaz przeprowadzono w gospodarstwie hodującym bydło w Pyeongtaek w Korei Południowej. Bohaterem eksperymentu została niewielka ładowarka o sterowaniu burtowym, czyli maszyna znana z placów budowy, gospodarstw i zakładów przemysłowych. Z zewnątrz wyglądała jak zwyczajny Bobcat. Różnica polegała na tym, iż wszystkie ruchy wykonywała samodzielnie.

Pierwsze zadanie polegało na zebraniu obornika do łyżki, przewiezieniu go w wyznaczone miejsce i wysypaniu do przyczepy o wysokości 2,4 m. Ładowarka powtarzała całą sekwencję bez ingerencji operatora. Sama podjeżdżała do materiału, nabierała go, przemieszczała się i unosiła łyżkę na odpowiednią wysokość.

Drugi sprawdzian był trudniejszy. Obornik nie leżał już w jednym miejscu, ale był rozrzucony po podłodze obory. Maszyna musiała rozpoznać zabrudzone obszary, wyznaczyć trasę sprzątania, a następnie przesuwać łyżkę tuż nad podłożem, żeby zebrać materiał i zgromadzić go we wskazanym miejscu. Powtarzała te czynności kilkukrotnie.

Obie próby zakończyły się sukcesem. Całość transmitowano na żywo do siedziby Doosan Bobcat w Bundang, gdzie przedstawiciele firmy obserwowali działanie systemu.

Sztuczna inteligencja musi wiedzieć, jak poruszyć łyżką

Za autonomicznym sterowaniem stoi technologia Vision-Language-Action, w uproszczeniu VLA. To rodzaj sztucznej inteligencji, która nie ogranicza się do rozpoznawania obiektów na zdjęciach, ale potrafi przekładać informacje o otoczeniu na konkretne działania fizycznej maszyny.

Kamery i pozostałe czujniki dostarczają danych o sytuacji wokół ładowarki. Model analizuje je, rozpoznaje zadanie i dobiera ruchy pojazdu oraz jego hydraulicznego osprzętu. Musi uwzględniać zarówno położenie samej maszyny, jak i miejsca, do którego powinna trafić łyżka.

To duża różnica względem tradycyjnej automatyzacji. Robot poruszający się po wcześniej wyznaczonej trasie może sprawnie wykonywać powtarzalne czynności, ale zmiana warunków często wymaga ponownego zaprogramowania. System wykorzystujący VLA ma dostosowywać swoje działania do tego, co aktualnie widzi.

Nie wystarczy przecież zapamiętać, iż po przejechaniu 3 m trzeba opuścić łyżkę. Obornik może znajdować się gdzie indziej, mieć inną objętość albo być rozrzucony na większej powierzchni. Maszyna musi więc odpowiednio dobrać trasę i sposób zbierania materiału.

5 miesięcy wystarczyło, żeby maszyna zaczęła pracować sama

Współpraca Doosan Bobcat i Maum.AI rozpoczęła się na początku czerwca tego roku. Pierwsza firma dostarczyła doświadczenie związane z maszynami przemysłowymi, druga zajęła się opracowaniem systemu sztucznej inteligencji. Po około 5 miesiącach partnerzy byli gotowi przeprowadzić demonstrację w rzeczywistym gospodarstwie.

Wybór zadania nie był przypadkowy. Koreańskie rolnictwo walczy ze starzeniem pracowników oraz odpływem mieszkańców ze wsi. Sprzątanie obornika jest przy tym jedną z tych czynności, do których trudno znaleźć chętnych. Wiąże się z intensywnym zapachem, dużym wysiłkiem fizycznym i koniecznością regularnego wykonywania pracy.

Podobne problemy występują również w polskim rolnictwie, o czym pisaliśmy w obszernym materiale dotyczącym robotyzacji gospodarstw. Automatyczne systemy dojenia, podgarniania paszy czy autonomiczne maszyny polowe już dziś ograniczają zapotrzebowanie na ręczną pracę.

Nowością w koreańskim eksperymencie jest próba wyposażenia istniejącego typu maszyny w znacznie bardziej uniwersalne zdolności. Zamiast konstruować osobnego robota wyłącznie do sprzątania obornika, producent rozwija oprogramowanie, które w przyszłości może sterować ładowarkami podczas innych zadań.

Robot nie zastąpi jeszcze całej obsługi gospodarstwa

Sukces demonstracji nie oznacza, iż autonomicznego Bobcata można już kupić i pozostawić w oborze na kilka miesięcy. Producent nie podał daty rozpoczęcia sprzedaży, ceny rozwiązania ani szczegółowych wyników dotyczących wydajności pracy.

Nie wiadomo też, jak system poradzi sobie w gospodarstwach o zupełnie innym układzie pomieszczeń, z obecnością zwierząt w pobliżu maszyny albo w sytuacji, gdy na trasie nieoczekiwanie pojawi się człowiek. Takie warunki wymagają dodatkowych testów i odpowiednich zabezpieczeń.

To istotne, ponieważ autonomiczna ładowarka nie jest niewielkim robotem sprzątającym mieszkanie. Mamy do czynienia z ciężką maszyną, która porusza się i operuje hydrauliczną łyżką. Błąd może doprowadzić do uszkodzenia wyposażenia gospodarstwa, a w najgorszym przypadku do wypadku.

Podobną zależność obserwowano w przypadku autonomicznych robotów dostawczych. Choć urządzenia samodzielnie wykonują wiele zadań, przez cały czas potrzebują ludzi zajmujących się ich konserwacją, nadzorem i reagowaniem na nieprzewidziane sytuacje.

Następny przystanek to budowa i prace polowe

Doosan Bobcat nie zamierza ograniczać rozwoju systemu do hodowli bydła. Firma zapowiada kolejne scenariusze autonomicznej pracy w rolnictwie, ogrodnictwie, budownictwie i innych branżach. Priorytetem mają być proste, powtarzalne zadania oraz czynności szczególnie uciążliwe dla pracowników.

Taka strategia ma sens, ponieważ nie wszystkie roboty muszą przypominać człowieka. Często znacznie praktyczniejsze jest wyposażenie sprawdzonej maszyny w odpowiednie czujniki i sztuczną inteligencję. Ładowarka ma już koła, hydraulikę i osprzęt potrzebny do wykonywania pracy. Trzeba nauczyć ją samodzielnego korzystania z tych elementów.

Zobacz także:

Na Spider’s Web opisywaliśmy wcześniej autonomiczny traktor Voltrac, który ma pomagać rolnikom, a w razie potrzeby pełnić również funkcję wojskowego pojazdu transportowego. Takie konstrukcje pokazują, iż automatyzacja nie musi zaczynać się od budowania maszyn naśladujących ludzką sylwetkę.

Koreański eksperyment jest kolejnym krokiem w tym kierunku. Robot nie zrobił niczego, czego nie potrafiłby wykonać doświadczony operator ładowarki. Istotne jest jednak to, iż po raz pierwszy w ramach tego projektu poradził sobie z całym zadaniem bez manualnego sterowania.

*Źródło grafiki wprowadzającej: alexsl, Getty Images Signature / Bobcat

Idź do oryginalnego materiału