UK ostrzega przed trwającymi atakami prorosyjskich „hacktywistów”: DDoS wraca na pierwszy plan (NoName057(16), DDoSia)

Wprowadzenie do problemu / definicja „luki”

Brytyjskie instytucje bezpieczeństwa cybernetycznego ostrzegają przed utrzymującą się falą działań prorosyjskich grup „hacktywistycznych”, których głównym celem jest zakłócanie dostępności usług – przede wszystkim poprzez (D)DoS wymierzone w serwisy publiczne, samorządy oraz elementy infrastruktury krytycznej. Istota problemu nie polega na „wyrafinowanej exploatacji”, tylko na odporności operacyjnej: choćby technicznie proste ataki mogą wymusić kosztowną reakcję, doprowadzić do przestojów i obniżyć zaufanie do usług cyfrowych.

W skrócie

• Ostrzeżenia (styczeń 2026) wskazują na ciągłe, powtarzalne ataki DDoS wymierzone m.in. w brytyjskie jednostki samorządu i organizacje świadczące najważniejsze usługi.
• W centrum uwagi pojawia się NoName057(16) oraz projekt DDoSia – model „crowdsourcingu” mocy obliczeniowej do prowadzenia ataków (z elementami motywacji/rywalizacji w społeczności).
• W tle są też szersze zjawiska: wspólne ostrzeżenia partnerów międzynarodowych pokazują, iż prorosyjscy aktorzy potrafią łączyć „szum DDoS” z oportunistycznymi wejściami w środowiska OT/ICS (np. przez źle zabezpieczone VNC).

Kontekst / historia / powiązania

NoName057(16) jest aktywne co najmniej od marca 2022 r. i regularnie uderzało w podmioty w państwach NATO oraz innych krajach europejskich postrzeganych jako wrogie „interesom geopolitycznym” Rosji. Grupa działa w dużej mierze przez kanały komunikacji społecznościowej (np. Telegram) i wykorzystywała platformy takie jak GitHub do dystrybucji narzędzi oraz TTP.

W lipcu 2025 r. aktywność NoName057(16) była zakłócana przez działania organów ścigania (m.in. przejęcia infrastruktury i zatrzymania), ale – jak pokazują ostrzeżenia z początku 2026 r. – presja operacyjna wróciła, co jest typowe dla grup „rozproszonych”, działających w modelu społecznościowym i trudnych do trwałego „wyłączenia”.

Równolegle brytyjski NCSC zwraca uwagę, iż konflikty geopolityczne (wojna Rosji przeciw Ukrainie, napięcia międzynarodowe) napędzają wzrost liczby prorosyjskich grup hacktywistycznych, których działania są mniej przewidywalne, bo cele dobierają często pod kątem „tego, co akurat jest podatne”.

Analiza techniczna / szczegóły działań

1) DDoS jako „tania” broń na dostępność

Opisywane kampanie koncentrują się na wyłączaniu stron i usług – szczególnie tych, które mają znaczenie społeczne (informacja publiczna, usługi samorządowe, systemy obsługi mieszkańców). DDoS jest atrakcyjny, bo:

• łatwo go „skalować” (botnety, wynajęte usługi, wolontariusze),
• trudno jednoznacznie przypisać sprawstwo,
• efekt (niedostępność) jest widoczny natychmiast i świetnie działa propagandowo.

2) DDoSia i model „crowdsourced DDoS”

Wątek najważniejszy to DDoSia – platforma/ekosystem umożliwiający zwolennikom dorzucanie zasobów do ataku (w praktyce: klient/agent + koordynacja + motywatory). Taki model obniża próg wejścia, zwiększa dynamikę kampanii i ułatwia „odrastanie” po działaniach służb.

3) Kiedy „hacktywizm” dotyka OT/ICS

Wspólne opracowania partnerów międzynarodowych podkreślają, iż część prorosyjskich grup (w tym wymieniane: CARR, Z-Pentest, NoName057(16), Sector16) prowadzi także oportunistyczne działania przeciw infrastrukturze krytycznej, wykorzystując m.in. źle zabezpieczone, internetowo dostępne VNC do uzyskania dostępu do HMI/urządzeń OT. To nie musi być APT-owa finezja – często wystarcza:

• skanowanie usług (np. Nmap/OpenVAS),
• password spraying / brute force na słabych lub domyślnych hasłach,
• typowe porty VNC (np. 5900 i okolice),
• manipulacje w GUI HMI (setpointy/parametry) oraz „dowody” w postaci screenów i nagrań publikowanych w social media.

W tej perspektywie DDoS jest tylko jednym z narzędzi nacisku; ryzyko rośnie, jeżeli organizacja ma jednocześnie słabą higienę zdalnego dostępu do OT.

Praktyczne konsekwencje / ryzyko

• Koszt i przestój: choćby krótkie przerwy w dostępności usług publicznych generują koszty, eskalacje i obciążenie zespołów (analiza ruchu, komunikacja kryzysowa, przywracanie usług).
• Efekt społeczny: ataki na serwisy samorządowe i usługi „pierwszej potrzeby” wzmacniają przekaz propagandowy („państwo nie działa”), choćby gdy technicznie to „tylko DDoS”.
• Ryzyko OT/ICS: w scenariuszach oportunistycznych wejść przez VNC konsekwencje mogą wykraczać poza IT (zakłócenia procesów, a w skrajnych przypadkach szkody fizyczne).

Rekomendacje operacyjne / co zrobić teraz

Poniżej zestaw działań, które realnie podnoszą odporność na DDoS i „tanią” presję operacyjną (szczególnie w sektorze publicznym i u operatorów usług kluczowych):

1. Zmapuj punkty krytyczne usług

• Co jest „single point of failure” (DNS, reverse proxy, WAF, łącze, upstream)?
• Jak wygląda odpowiedzialność: ISP vs hosting vs dostawca aplikacji?

2. Wzmocnij warstwę upstream

• Uzgodnij z ISP procedury scrubbingu/blackholingu.
• Rozważ usługi anty-DDoS oraz CDN dla serwisów publicznych.
• Dla kluczowych usług: redundancja u wielu dostawców (tam, gdzie to uzasadnione).

3. Projektuj pod skalowanie i degradację kontrolowaną

• Autoscaling w chmurze, zapas mocy, cache, kolejki.
• „Graceful degradation”: co ma działać zawsze (np. komunikaty statusowe, kanały alternatywne).

4. Playbook i ćwiczenia DDoS

• Kto podejmuje decyzje o przełączeniach, ograniczeniach funkcji, komunikacji do obywateli/klientów?
• Jak utrzymujesz dostęp administracyjny podczas ataku?
• Testuj regularnie (table-top + testy techniczne).

5. Jeśli masz OT/ICS: potraktuj VNC jako „czerwony alarm”

• Usuń ekspozycję VNC do internetu; jeżeli absolutnie konieczne – tylko przez bezpieczny bastion/VPN, allowlisty, MFA, rotacja haseł.
• Inwentaryzuj zdalny dostęp do HMI/SCADA, monitoruj skanowania i próby logowania.
• Zastosuj twarde polityki haseł i blokady anty-bruteforce.

Różnice / porównania z innymi przypadkami

• DDoS vs APT: DDoS bywa „mało wyrafinowany”, ale jego celem jest widoczny efekt operacyjny (niedostępność). APT częściej dąży do długotrwałej obecności i kradzieży danych. To inne metryki sukcesu i inny model obrony.
• Hacktywizm IT vs OT: w IT presja to głównie dostępność i reputacja; w OT dochodzi ryzyko procesowe (parametry, bezpieczeństwo operacji). Wspólne ostrzeżenia pokazują, iż część aktorów próbuje „grać” na obu polach, choć często robi to oportunistycznie i bez głębokiej wiedzy domenowej.

Podsumowanie / najważniejsze wnioski

1. UK (styczeń 2026) sygnalizuje, iż prorosyjskie grupy hacktywistyczne nie zniknęły – kampanie DDoS przez cały czas uderzają w organizacje publiczne i usługi kluczowe.
2. NoName057(16) + DDoSia to przykład skalowalnego, społecznościowego modelu nękania usług, który potrafi wrócić choćby po działaniach służb.
3. Obrona to przede wszystkim odporność (architektura, upstream, procedury), a nie „jeden magiczny produkt”.
4. Organizacje z komponentem OT/ICS powinny zakładać, iż „hacktywizm” może przerodzić się w oportunistyczne wejścia przez zdalny dostęp (np. VNC) – i zamknąć te ścieżki priorytetowo.

Źródła / bibliografia

1. BleepingComputer – ostrzeżenie UK o trwających atakach i NoName057(16)/DDoSia (19 stycznia 2026). (BleepingComputer)
2. The Register – kontekst i nacisk na ryzyko dla usług publicznych i CNI (19 stycznia 2026). (theregister.com)
3. The Record (Recorded Future News) – podsumowanie ostrzeżenia NCSC i odniesienie do grudniowych advisory partnerów (20 stycznia 2026). (The Record from Recorded Future)
4. Joint Cybersecurity Advisory AA25-343A (PDF, m.in. CISA/FBI i partnerzy) – TTP: VNC, skanowanie, password spraying, sektory: woda/żywność/energia, grupy CARR/NoName057(16)/Sector16/Z-Pentest. (ic3.gov)
5. NCSC Annual Review 2025 (PDF) – trend wzrostu hacktywizmu powiązanego z napięciami geopolitycznymi i większa nieprzewidywalność celowania. (NCSC)