Rozmowa z czatbotem podczas jazdy samochodem miała ratować przed nudą. Sprawdziłem, czy płatny ChatGPT i Perplexity w CarPlay wykładają się na podstawach.
Trasa z Tarnowa do Warszawy to mój prywatny czyściec. Trzy do czterech godzin gapienia się w brudne zderzaki, korki, męczene się na S7 i zero jakiejkolwiek ekscytacji. Ktoś zapyta: dlaczego po ludzku nie wsiądziesz w pociąg? Już tłumaczę. Powrót koleją do Tarnowa potrafi zająć czasem dobre cztery i pół godziny, jeżeli nie wstrzelę się w idealnie EIP o 18:40, aby być w domu koło 23.
Do tego dochodzi fakt, iż żyję w permanentnym niedoczasie, wiecznie szukam czegoś przed wyjściem z domu i muszę ruszać w trasę dokładnie wtedy, kiedy wreszcie uda mi się ogarnąć, a nie wtedy, gdy rozkład jazdy PKP łaskawie na to pozwoli.
Rozkład jazdy pociągów ma to do siebie, iż zupełnie nie obchodzi go mój plan dnia. Wsiadam więc w auto, bo muszę. Samochód daje wolność, ale na tej konkretnej trasie płaci się za nią przeraźliwą nudą.
Samotność koło Radomia i proste pytanie o Toyotę
Zawsze przychodzi taki moment gdzieś w okolicach Radomia, kiedy wszyscy twoi bliscy mają cię już serdecznie dość. Obdzwoniłeś każdego, kto miał pecha odebrać, wyczerpałeś tematy, a podcasty i muzyka zaczynają zlewać się w jeden usypiający szum.
Kiedyś w takich chwilach odpalałem czatbota i zaczynałem z nim gadać. Brzmi to trochę jak wyznanie samotnika z filmu z lat 90., ale zwykła pogawędka ze sztuczną inteligencją potrafiła uratować człowieka przed zaśnięciem za kółkiem.
Znaczy: potrafiła kiedyś. Dzisiaj to droga przez mękę, która obnaża, jak bardzo cała ta rewolucja AI rozmija się z normalnym, codziennym życiem. Bo co z tego, iż algorytm potrafi napisać kod w Pythonie albo streścić doktorat z fizyki za wysokiej dla mnie, skoro wykłada się na prostej rozmowie w jadącym samochodzie?
Wymarzyłem sobie przecież banalny temat na zabicie czasu. Pomysł typowego geeka, który ma więcej ADHD niż rozumu: od którego roku Toyota zaczęła instalować we wszystkich wersjach (tj. poziomach wyposażeniach) samochodów aktywny tempomat.
Na trasach szybkiego ruchu to moja ulubiona rzecz pod słońcem i zbawienie dla prawej nogi, więc chciałem wybadać, od którego rocznika Japończycy montują go w standardzie, w tych najbardziej bazowych, najtańszych wersjach wyposażenia.
Rzucam luźne pytanie w eter i liczę na konkrety. Na początku poszło choćby nieźle – bot podał orientacyjne daty, ale z jakiegoś powodu uczepił się tylko trzech modeli (dla ciekawych: Yaris, Corolla i C-HR).
A przecież Toyota ma ich w obecnej gamie spokojnie z dziesięć czy dwanaście, choćby nie dotykając tematu Lexusa. Proszę więc o więcej danych. I w tym momencie w kabinie zaczął się cyrk.
Płatny ChatGPT czyta przypisy i dostaje zapaści
Używam płatnej, wyższej wersji ChatGPT. Płacę (… mam za darmo z Revoluta) abonament, więc zakładam, iż dostaję produkt dopracowany. Nic bardziej mylnego. Kiedy jedziesz autem i korzystasz z integracji przez CarPlay, oczekujesz normalnego, płynnego dialogu.
Chcesz dyktować myśli, być w tej rozmowie tu i teraz, a nie słuchać topornego modulatora głosu, który odczytuje ze ściany tekstu znak po znaku.
Tymczasem ChatGPT zrobił coś, w co przez cały czas trudno mi uwierzyć. Zaczął na głos czytać przypisy i źródła. Poważnie, to jest jakiś kompletny absurd. Jedziesz lewym pasem, słuchasz po polsku o wyposażeniu bazowej Corolli, aż tu nagle syntezator bez mrugnięcia okiem wrzuca w środek zdania: „note from XYZ”.
Im dalej w las, tym było tylko gorzej. Przy trzecim albo czwartym pytaniu ChatGPT kompletnie się posypał. Zaczął się jąkać, rwać wyrazy i w połowie zdania losowo zmieniać języki. Czułem się, jakbym wiózł na fotelu pasażera kogoś, kto właśnie dostaje zapaści.
Wyłączyłem to z frustracji. Zamiast inteligentnego kompana podróży dostałem zepsutą zabawkę, która tylko podnosi ciśnienie.
Sto urwanych wątków w Perplexity i złota klatka CarPlay
Próbowałem ratować sytuację i przeskoczyłem na Perplexity.
Chciałem chociaż podyktować trochę swoich przemyśleń na gorąco po tej porażce z produktem OpenAI. gwałtownie okazało się, iż wpadłem z deszczu pod rynnę, bo Perplexity w ogóle nie chciało mnie słuchać.
Mechanizm łapania głosu w aucie żyje tam własnym życiem: mówisz przez sekundę, rzucasz dwa słowa, a aplikacja natychmiast uznaje, iż skończyłeś, resetuje mikrofon i mieli odpowiedź. I tak wkoło Macieja. Ty próbujesz sklecić jedną dłuższą myśl, a bot tnie cię po każdym wdechu.
Kiedy na postoju zerknąłem w telefon, złapałem się za głowę. Miałem w historii wygenerowanych chyba ze sto wymian czatów. Sto wątków po jedno, góra dwa urwane słowa w każdym. Masakra, która nigdy nie powinna przejść żadnych testów jakościowych.
AI? Jakie AI. Wystarczy dyktafon
W CarPlay nie mam Gemini – nie licząc protezy w postaci przycisku bota w Mapach Google. System, który stworzył Apple, zamknął mnie w złotej klatce, do której natywny, głosowy asystent od Google’a ma ograniczony wstęp z poziomu samochodowego ekranu.
Jestem skazani na półśrodki. ChatGPT kiedyś działał znacznie lepiej, ale zaliczył spektakularny zjazd formy i w aucie jest w tej chwili bezużyteczny, a konkurencja nie potrafi choćby przytrzymać otwartego mikrofonu przez pięć sekund.
Szczerze? Dyktafon (KTÓREGO NIE MA W CARPLAY’U) wystarczyłby. Ba, zadziałałby lepiej. Potem szybka transkrypcja on-device w MacWhisper na iOS-ie – i tadam, wszystko gotowe.
Zostaje piękny paradoks współczesnej technologii. Mamy w kieszeniach potężne komputery i modele językowe trenowane na całej wiedzy ludzkości, a koniec końców na trasie między Tarnowem a Warszawą i tak nie ma z kim pogadać.
Za chwilę wezmę w tę samą drogę telefon z Android Auto i sprawdzę, jak na własnym podwórku radzi sobie sam Gemini – i na pewno to opiszę. Na razie na CarPlay pozostaje stara, sprawdzona metoda z lat dawnych: włączyć Apple Music. Albo zadzwonić do bliskich.
Źródło: Toyota / własne / Gemini
