
Koreańczycy zbudowali 600-tonowy okręt wojenny bez załogi. ASV Alpha wykorzystuje AI do nawigacji i zarządzania misjami.
Na pokładzie nie ma marynarzy, a mimo to okręt ma samodzielnie nawigować, kontrolować pracę silników i reagować na awarie. W Korei Południowej zwodowano 600-tonową jednostkę ASV Alpha, która ma wykonywać wojskowe zadania z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Co ciekawe, do jej obsługi wykorzystano dwa współpracujące systemy autonomii. Za projektem stoją południowokoreański koncern HD Hyundai i amerykańska firma Anduril. Okręt powstał w ciągu zaledwie 12 miesięcy, a jego twórcy zamierzają zaproponować go amerykańskiej marynarce wojennej.
600 ton stali. Na pokładzie nie potrzeba marynarzy
12 listopada w stoczni HD Hyundai Heavy Industries w Ulsan odbyła się ceremonia wodowania ASV Alpha. To średniej wielkości autonomiczny okręt nawodny o wyporności lekkiej 600 ton. Na czarnym kadłubie oznaczonym numerem 001 znalazło się miejsce dla czujników i wyposażenia wojskowego, ale nie przewidziano stałej załogi.
W przypadku tradycyjnej jednostki o podobnych rozmiarach potrzebnych byłoby około 50 marynarzy. Musieliby zajmować się nawigacją, obsługą napędu, kontrolą urządzeń i prowadzeniem działań operacyjnych. ASV Alpha zaprojektowano tak, żeby znaczną część tych obowiązków przejęło oprogramowanie.
Brak załogi oznacza również rezygnację z infrastruktury mieszkalnej, kuchni czy systemów podtrzymywania życia. Zwolnioną przestrzeń można przeznaczyć na paliwo, wyposażenie i dodatkowe systemy. Dla marynarki wojennej ma to znaczenie szczególnie podczas długotrwałych misji rozpoznawczych, gdy okręt powinien pozostawać na morzu bez regularnego powrotu do portu.
Jeden komputer prowadzi okręt, drugi zajmuje się wojną
Najciekawszym elementem konstrukcji są dwa systemy autonomii, które odpowiadają za różne części działania jednostki. Pierwszy, VAone, został opracowany przez HD Korea Shipbuilding & Offshore Engineering. Zarządza nawigacją, pracą napędu oraz stanem technicznym okrętu.
Oprogramowanie kontroluje silniki i generatory, rozpoznaje nieprawidłowości i może automatycznie reagować na awarie. Obejmuje również funkcje związane z wykrywaniem pożarów i uszkodzeń. W przypadku zwykłego okrętu podobnymi problemami zajmują się marynarze, którzy schodzą do maszynowni i sprawdzają, co się stało. Tutaj takie możliwości muszą zostać przewidziane jeszcze na etapie projektowania.
Drugi system to Lattice opracowany przez amerykańskiego Andurila. Wykorzystuje sztuczną inteligencję do analizowania informacji z czujników, planowania misji i koordynowania działań. Może łączyć dane pochodzące z różnych źródeł i pomagać operatorom w identyfikowaniu zagrożeń.
VAone odpowiada za to, żeby okręt bezpiecznie poruszał się po morzu i utrzymywał sprawność techniczną, a Lattice zarządza zadaniami, które jednostka ma wykonać. Nie oznacza to, iż sztuczna inteligencja otrzymała nieograniczone prawo do samodzielnego otwierania ognia. Producent nie przedstawił takich możliwości jako już zweryfikowanych podczas prób bojowych.
Dziś zwiadowca, jutro nosiciel rakiet
ASV Alpha powstał jako konstrukcja modułowa. Na pokładzie można instalować kontenery z wyposażeniem dopasowanym do konkretnego zadania. Dzięki temu ten sam okręt może zostać wykorzystany do rozpoznania, obserwacji ruchu statków, działań wywiadowczych czy wsparcia walki elektronicznej.
Projekt przewiduje również integrację uzbrojenia, w tym wyrzutni rakiet oraz systemów współpracujących z dronami. Modułowość pozwala producentowi przygotowywać różne konfiguracje, zależnie od potrzeb przyszłego klienta.
Podobne rozwiązanie opisywaliśmy przy okazji amerykańskiego Maraudera. Ten bezzałogowy okręt może zabrać choćby 150 ton wyposażenia i również wykorzystuje wymienne moduły. Z kolei brytyjska Navantia przedstawiła koncepcję LASV75, jednostki o wyporności ponad 1000 ton, przeznaczonej do współpracy z załogowymi okrętami.
Zbudowali go w rok. Teraz trzeba sprawdzić, czy rzeczywiście działa
HD Hyundai i Anduril podpisały porozumienie w listopadzie 2025 r. Zaledwie 12 miesięcy później gotowy kadłub znajdował się już na wodzie. Tak szybkie tempo osiągnięto m.in. dzięki równoległemu prowadzeniu prac projektowych, produkcyjnych i integracji wyposażenia.
Nie jest to jednak pierwszy kontakt obu firm z autonomiczną żeglugą. W październiku 2026 r. przeprowadziły wspólne próby na zmodyfikowanej, 368-tonowej jednostce w pobliżu portu Long Beach w Kalifornii. Sprawdzano wtedy współpracę VAone i Lattice podczas pływania w formacji, zmiany zadań i symulowanych awarii.
ASV Alpha musi jeszcze przejść własne próby morskie u wybrzeży Ulsan. Następnie na początku 2027 r. ma trafić do Stanów Zjednoczonych, gdzie przewidziano kolejne testy i zbieranie danych operacyjnych. Dopiero wtedy będzie można dokładniej ocenić niezawodność systemów podczas dłuższej pracy bez załogi.
Jak opisywaliśmy we wrześniu, amerykańska marynarka testuje już napędy zdolne do pracy przez 720 godzin bez konserwacji. Samo omijanie przeszkód nie wystarczy, o ile usterka silnika unieruchomi jednostkę daleko od portu.
Amerykanie chcą 30 takich jednostek. Koreańczycy celują w mocne kontrakt
ASV Alpha powstał przede wszystkim z myślą o rynku amerykańskim. We wrześniu US Navy ogłosiła plany pozyskania 30 średnich bezzałogowych jednostek nawodnych. Mają one współpracować z klasycznymi okrętami wojennymi, prowadzić rozpoznanie i wykonywać zadania, do których nie zawsze opłaca się angażować duże jednostki z załogami.
HD Hyundai i Anduril zamierzają rywalizować o te zamówienia. Producenci zakładają, iż przyszłe okręty przeznaczone dla US Navy będą budowane w amerykańskich stoczniach. Koreański prototyp ma pomóc sprawdzić konstrukcję i technologię, zanim rozpocznie się ewentualna produkcja na większą skalę.
Nie wiadomo jeszcze, czy ASV Alpha spełni wszystkie wymagania marynarki. Konkurencja jest duża, a sama zdolność do autonomicznej nawigacji nie wystarczy do uzyskania kontraktu. Okręt musi również udowodnić niezawodność, odporność na zakłócenia i zdolność do współpracy z innymi jednostkami.







